Liczba zmiennoprzecinkowa – reprezentacja liczby rzeczywistej zapisanej za pomocą notacji naukowej. Ze względu na wygodę operowania na takich liczbach, przyjmuje się ograniczony zakres na mantysę i cechę – nazwy te mają w matematyce znaczenie podane w artykule podłoga i sufit, a w niniejszym artykule inne, powszechne w informatyce. Powoduje to, że reprezentacja liczby rzeczywistej jest tylko przybliżona, a jedna liczba zmiennoprzecinkowa może reprezentować różne liczby rzeczywiste z pewnego zakresu.
Podstawa matematyczna Wartość liczby zmiennoprzecinkowej jest obliczana według wzoru:
gdzie: (ang. sign) – znak liczby, 1 lub −1, (ang. mantissa) – znormalizowana mantysa, liczba ułamkowa, (ang. base) – podstawa systemu liczbowego (2 dla systemów komputerowych), (ang. exponent) – wykładnik, cecha, liczba całkowita.
Mantysa jest znormalizowana, tj. należy do przedziału (przedział prawostronnie otwarty!). Jeżeli jest stałe, a zmienia się, wówczas przesunięciu ulega przecinek – stąd właśnie pochodzi nazwa tej reprezentacji.
Zarówno dla mantysy, jak i wykładnika liczba cyfr jest z góry ustalona.