Dość powszechny pogląd głosi, iż wielkie poświęcenie na jakie zdobył się Huike ma podkreślać znaczenie w treningu zen bodhićitty, czyli pragnienia oświecenia.
Huike osiągnął oświecenie podczas pierwszej rozmowy z Bodhidharmą: Huike wręczając odciętą rękę mistrzowi poskarżył się Mój umysł nie jest jeszcze spokojny! Proszę cię mistrzu, uspokój mój umysł! Bodhidharma rzekł Przynieś tu swój umysł, a ja uspokoję go. Huike odparł Nie mogę znaleźć mojego umysłu i nie mogę go tobie dać. A więc twój umysł jest już uspokojony powiedział Bodhidharma. Huike po tych słowach osiągnął oświecenieAndy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. s. 20..
Huike ćwiczył chan u boku Bodhidharmy przez ok. 6 lat. Gdy Bodhidharma zdecydował się na śmierć, wezwał wszystkich uczniów aby sprawdzić ich umysły. Uczniowie dawali różne odpowiedzi, a gdy Huike pokłonił się w milczeniu przed nauczycielem, Bodhidharma rzekł Masz mój szpik i przekazał mu szaty i miski patriarchów wraz z jedynym egzemplarzem Sutry Lankawatary (skt Lankāvatara sūtra). Po śmierci Bodhidharmy Huike udał się do ówczesnej stolicy, Ye, i tam nauczał przez 30 lat.