W 1981 roku doprowadził do Finałów Rockets, którzy jednak przegrali z Boston Celtics 2-4. W 1983 roku był podstawowym graczem Philadelphii 76ers, która po świetnym sezonie zdobyła Mistrzostwo NBA, głównie za sprawą Malone'a oraz Juliusa Ervinga. Za występ w tych finałach Malone dostał zresztą MVP. Były to najlepsze lata w karierze tego środkowego.
Moses Malone zakończył karierę w San Antonio Spurs, w zespole, w którym rozegrał 17 meczów w sezonie 1994–1995.
Gdy odchodził, miał za sobą łącznie 21 sezonów oraz 29 580 punktów, co dawało mu wtedy 3. miejsce na liście Najlepszych Strzelców Wszech Czasów. potem wyprzedzili go jeszcze Michael Jordan oraz Karl Malone. Był też 1. pod względem trafionych rzutów wolnych, a 2. pod względem oddanych rzutów wolnych oraz 3. pod względem rozegranych meczów (1 329) i 6. pod względem minut (45 071).
Sześciokrotnie był najlepszym zbierającym NBA, dostał też 3 nagrody MVP sezonu zasadniczego. Dwunastokrotnie wystąpił w Meczu Gwiazd NBA. Czterokrotnie był wybierany do pierwszej piątki ligi, tyleż samo do drugiej piątki. Raz wszedł do pierwszej i raz do drugiej piątki obrońców ligi.