W Korei w 1957 roku został opatem klasztoru Hwagye. W tym samym czasie założył Zjednoczone Stowarzyszenie Buddyjskie, które gromadziło świeckich ludzi oddanych sprawie koreańskiego buddyzmu i jego ożywieniu. Należał także do Rady Dyrektorów zakonu Chogye, która w latach 50. i 60. XX wieku podjęła się zreformowania zakonu i likwidowania skutków kilkudziesięcioletniej okupacji japońskiej i kilkusetletniego tępienia buddyzmu przez konfucjańską dynastię ChosŏnSor-ching Low. "Seung Sahn: The Makeover of a Modern Zen Patriarch". Str. 275. [w:] Zen Masters.
W czasie wojny koreańskiej służył w armii południowokoreańskiej.
Następnie spędził dziewięć lat w Japonii zarządzając dużą koreańską społecznością w tym kraju. Mimo że walczył z Japończykami w czasie wojny i usuwał skutki ich działalności w swoim kraju był w dobrych stosunkach z mistrzami zen, a nawet się z niektórymi zaprzyjaźnił, jak np. z Taizanem Maezumim.
W maju 1972 roku przybył do Providence w stanie Rhode Island w USA. Był bez pieniędzy i rozpoczął pracę jako mechanik. Gdy został rozpoznany jako koreański mnich, pojawili się ludzie pragnący praktykować pod jego kierunkiem i powstał pierwszy ośrodek zen.