W źródłach pozabiblijnych Postać apostoła opisują fragmentarycznie zachowane Dzieje Andrzeja, streszczone przez Grzegorza z Tours i Pseudo-Abdiasza. Ponadto powstało sześć opisów męczeńskiej śmierci Andrzeja. W późniejszych wiekach powstały także legendy (np. Dzieje Andrzeja i Macieja w mieście ludożerców), z których czerpali Epifaniusz Mnich, Symeon Metafrastes czy Nicetas z Paflogonii.
Według Grzegorza z Tours, Andrzej nauczał w Amazji, Synopie, Nicei, Nikomedii, następnie udał się do Peryntu, Tessaloniki i Filippi. Po dotarciu do Patras odwiedził Korynt, Megarę i Lacedemon by ostatecznie powrócić do Patras. Grecki przekład Dziejów Andrzeja zawiera opis jego męczeńskiej śmierci.
Śmierć mały|Męczeństwo św. Andrzeja Caravaggia. Artysta – wbrew tradycji – przedstawił apostoła na krzyżu łacińskim. Według Orygenesa, Andrzej miał ewangelizować między innymi Achajów w Scytii, a następnie ponieść śmierć męczeńską w Patras, co za Orygenesem potwierdza Euzebiusz z Cezarei. Według tradycji miało to się stać 30 listopada między 60 a 70 rokiem.
Miał on zostać rozpięty na krzyżu w kształcie greckiej litery Χ (Krzyż świętego Andrzeja), jednak zarówno ikonografia, jak i legendy wspominają o tym najwcześniej w XI wieku.