W 1910 roku zaczął współpracę z Postępową Partią Ludową.

Następnie przeniósł się do Heilbronn, gdzie w latach 1912–1918 był redaktorem naczelnym „”, dodatkowo pisał felietony do ukazującego się w Monachium czasopisma „Der Kunstwart” oraz fachowego pisma o sztuce dekoracyjnej „Dekorative Kunst”, gdzie pisał o architekturze i projektowaniu.

W 1918 powrócił do Berlina, gdzie wstąpił do Niemieckiej Partii Demokratycznej (DDP) i został członkiem zarządu Deutscher Werkbund (pol. Niemiecki Związek Twórczy). W latach 1918–1922 był redaktorem tygodnika „Deutsche Politik”. W 1919 roku został wybrany do rady dzielnicy Berlina – Schönebergu, a rok później został zatrudniony na stanowisku docenta w berlińskiej Hochschule für Politik. Od 1923 do 1926 wydawał pismo „Die Deutsche Nation”.

W latach 1924–1928 i 1930-1933 był posłem do Reichstagu z list DDP. W swojej publikacji Hitlers Weg, krytykował Hitlera i nazizm, a książka ta była publicznie palona w Berlinie podczas zorganizowanej przez narodowych socjalistów akcji palenia książek w 1933 roku.