Klaus Kinkel (ur. 17 grudnia 1936 w Metzingen, zm. 4 marca 2019 w Rostocku) – niemiecki polityk i prawnik, szef służby wywiadowczej Bundesnachrichtendienst (1979–1982), minister sprawiedliwości (1991–1992), minister spraw zagranicznych (1992–1998), wicekanclerz Niemiec (1993–1998), przewodniczący Wolnej Partii Demokratycznej (1993–1995), poseł do Bundestagu (1994–2002).
Życiorys Kształcił się w zakresie prawa na uniwersytetach w Tybindze, Bonn i Kolonii. Zdał państwowe egzaminy prawnicze I oraz II stopnia, doktoryzował się w 1963. Początkowo pracował w administracji Badenii-Wirtembergii, zaś w 1968 dołączył do federalnego ministerstwa spraw wewnętrznych. W latach 1970–1974 był osobistym asystentem Hansa-Dietricha Genschera. W 1974 przeszedł do ministerstwa spraw zagranicznych (Auswärtiges Amt), gdzie zajmował się zarządzaniem personelem. W latach 1979–1983 był dyrektorem Bundesnachrichtendienst, federalnej służby wywiadowczej RFN. W 1982 objął stanowisko sekretarza stanu w federalnym ministerstwie sprawiedliwości, które zajmował do 1991.