Przez miasto przebiega droga wojewódzka nr 985 (Tarnobrzeg – Mielec).
Miasto jest położone w makroregionie Kotlina Sandomierska, na pograniczu mezoregionów Nizina Nadwiślańska i Równina Tarnobrzeska.
Historycznie położony jest w Małopolsce, na ziemi sandomierskiej.
Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto liczyło 1395 mieszkańców, będąc 49. najludniejszym miastem w województwie.
Nazwa Zdaniem Mirosława Bańko nazwa Baranów pochodzi od nazwiska Baran i oznaczała pierwotnie własność danej osoby. Według części badaczy nazwa miasta pochodzi od hodowli baranów. Wedle miejscowej legendy nazwa Baranów pochodzi od przezwiska dzierżawcy pobliskiej wsi, którego córka Anna ocaliła Mściuga (lub Mszczuja) Jaksę herbu Gryf (ojciec dziewczyny był nazywany baranem, ponieważ nosił często barani kożuch) i w podzięce otrzymała zamek i otaczające go posiadłości. Przez długi czas miasto było nazywane Baranowem, lecz dla rozróżnienia pomiędzy licznymi miastami do nazwy miasta zaczęto dodawać drugi człon. W późnym średniowieczu i wczesnej nowożytności miasto nazywano Baranowem nad Wisłą. W czasie rozbiorów miasto było powszechnie znane jako Baranów Galicyjski (w związku z tym, że znajdowało się w Królestwie Galicji i Lodomerii).