Dokonane przez Szwedów uszkodzenia po zachodniej stronie drugiej kondygnacji wieży zamurowano podczas prac konserwatorskich prowadzonych w latach 2001–2002.
Na początku XX wieku przesunięto kielich dzwonu o 90°. Zabieg ten miał przedłużyć jego żywotność.
Do 1906 roku serce dzwonu uruchamiano za pomocą lin przechylających kielich. Liny były ciągnięte przez kilkunastu (od 12 do 18) mężczyzn, głównie należących do tragarzy zbożowych lub bractwa mierniczych. W następnych latach serce uruchamiano za pomocą drewnianego rusztowania, mocno rozkołysanego nogami kilku dzwonników. Według przekazów z okresu międzywojennego podczas uruchamiania serca miało dojść do wypadku, gdzie dzwon miał zmiażdżyć stopę jednemu z dzwonników. W 1987 roku podczas poruszania serca cała drewniana konstrukcja wieży miała popaść w wibracje.
Dzwon jest uruchamiany podczas najważniejszych świąt kościelnych (podczas rezurekcji w Wielkanoc, w Boże Ciało, w Wigilię Bożego Narodzenia), w święta patronów kościoła, w Narodowe Święto Niepodległości, w Nowy Rok, a także podczas ważnych wydarzeń historycznych, np.