Arcymistrzowie Miguel Illescas Cordoba, John Fedorowicz i Nick De Firmian dostarczyli bibliotekę otwarć dla systemu.
Po przegranym meczu Kasparow powiedział, że czasami zauważał głęboką inteligencję i kreatywność w ruchach maszyny, których to ruchów on sam nie rozumiał. Zasugerował także, że ludzie mogli pomagać komputerowi podczas meczu. Szachista zażądał rewanżu, jednak IBM odmówił i nie rozwijał już Deep BlueBill Price: Historia szachów w 50 ruchach. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Alma-Press 2021. Tłum. z ang. Jerzy J. Malinowski, rozdz. Ruch 77. Deep Blue, s. 208 n..
Po części zarzuty te były prawdziwe. Pomiędzy partiami program Deep Blue był modyfikowany, uwzględniając informacje z poprzednich partii. Kod był modyfikowany, aby program lepiej rozumiał styl gry Kasparowa. Umożliwiło to uniknięcie pułapki w ostatniej partii, na której sztuczna inteligencja poległa wcześniej dwukrotnie.
W 2013 r. powstał spektakl teatralny na podstawie drugiego meczu Kasparowa z Deep BlueA play based on Kasparov vs Deep Blue.
Zobacz też Szachy komputerowe Watson (superkomputer)
Przypisy