Programy próbują używać różnych metod ograniczenia obszaru który należy przeszukać (game tree pruning). Najpopularniejsza z metod to przeszukiwanie alfa beta, w którym nie rozpatruje się tych pozycji, które nie wpłyną na ocenę sytuacji.
Drugą ważną techniką jest iteracyjne pogłębianie. Najpierw przeszukuje się drzewo gry do pewnej głębokości, po czym wybiera się kilka najbardziej obiecujących ruchów. Potem program wartościuje te ruchy do większej głębokości, żeby dowiedzieć się więcej o ich skutkach. Operacja ta jest powtarzana wielokrotnie aż do znalezienie prawdopodobnie najlepszego ruchu. Takie podejście umożliwia szybką rezygnację ze sporego odsetka wariantów gry. Np. nie ma zwykle sensu badać co się stanie wiele ruchów po tym, jak nastąpi wymiana hetmana za pionka, jeśli w grze są inne możliwości. Zwykle jest tak, że większość z dopuszczalnych ruchów stanowią ruchy ewidentnie „złe”, tak więc tego typu heurystyka zdecydowanie zmniejsza liczbę wariantów wymagających analizowania.