W Stanach Zjednoczonych zbliżony ruch nosi miano ruralizmu. Partie agrarystyczne działają w wielu państwach.
W Polsce twórcą agraryzmu politycznego był ksiądz Stanisław StojałowskiJacek Bartyzel, Bogdan Szlachta, Adam Wielomski, Encyklopedia polityczna. Radom 2007, s. 20., a do podobnych idei odwołuje się Polskie Stronnictwo Ludowe, natomiast wcześniej idee agraryzmu szerzyły, m.in. Samoobrona RP, Związek Młodzieży Wiejskiej RP „Wici”, Stronnictwo Ludowe „Roch”, Zjednoczenie Lewicy Chłopskiej Samopomoc, Niezależna Partia Chłopska. Ten polski agraryzm Tadeusz Chrobak nazwał ludowcowym.
Agraryzm dowartościowuje niewielkie, indywidualne gospodarstwa rolne, przeciwstawiając się przemysłowemu modelowi rolnictwa i wskazując na zalety małych gospodarstw oraz ich rolę w systemie żywnościowym. Wg idei agraryzmu rolnictwo stanowi ważny dział gospodarki narodowej, pełniący funkcje zarówno ekonomiczne, jak i społeczne oraz ekologiczne. Dużą rolę przypisuje spółdzielczości i samorządowi, widząc w nich rozwiązanie problemów, takich jak wzrastający wzrost kosztów produkcji (nawozów, pasz itd.) oraz niskie ceny skupu, narzucane przez pośredników. Ruch agrarystyczny zakłada uspołecznienie dużej części przemysłu i istotną rolę samorządu.
Zobacz też
Neoagraryzm Socjalizm agrarny Agraryzacja miast
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Doktryny polityki gospodarczej