W 1941, po ataku na ZSRR, zabezpieczał stawianie zagród minowych na Bałtyku. Od września 1944 roku, ze wzmocnioną artylerią przeciwlotniczą, służył jako okręt obrony przeciwlotniczej. W marcu i kwietniu uczestniczył w obronie Gdyni przed wojskami radzieckimi, następnie ewakuowany do Świnoujścia. 2 maja 1945 wszedł na minę magnetyczną koło Uznam, uszkodzony został odholowany do Świnoujścia, gdzie został zatopiony przez sowieckie lotnictwo 4 maja. Wrak został złomowany w latach 1949-56.
Daty 28 maja 1906: wodowanie, Stocznia Schichaua w Gdańsku 5 maja 1908: wejście do służby 3 maja 1945: osadzenie na mieliźnie po wejściu na minę na północny wschód od Świnoujścia 4 maja 1945: zakończenie służby, zniszczony w ataku lotniczym
Dane techniczne wyporność: standardowa 12 100 (pełna 14 900) t wymiary: długość: 127,6 m szerokość: 22,2 m zanurzenie 8,2 m napęd: siłownia o maksymalnej mocy 18923 KM: 12 kotłów parowych, trzy 3-cylindrowe maszyny parowe potrójnego rozprężania;