Umowy te stały się początkiem bardziej złożonych umów międzynarodowych – ważne miejsce zdobyły regulacje dotyczące bezpieczeństwa i opieki kraju nad obywatelami innej narodowości.
Po okresie panowania w Marchii Luksemburgów, obszar ten został nadany rodzinie Hohenzollernów, która traktowała go jako swoją domenę służącą do dalszej ekspansji terytorialnej. Wkrótce dzięki rządom twardej ręki zostało wyplenione tam raubritterstwo. Wszystkie tamtejsze miasta siłą zostały usunięte z Hanzy. W roku 1455 Nowa Marchia została sprzedana przez Krzyżaków Hohenzollernom, którzy starali się również zdobyć Pomorze Zachodnie. Poszerzając swe władztwo dynastia ta dążyła do przejęcia rządów w Prusach.
Od 1618 W 1618 roku elektor Brandenburgii Jan Zygmunt Hohenzollern za zgodą władcy Rzeczypospolitej został księciem pruskim, Obydwa kraje połączono unią personalną. W 1701 roku Prusy wchłonęły Brandenburgię.
Zobacz też Władcy Brandenburgii Brandenburgia Kurmarchia
Przypisy