Patañdżali wskazuje dwie główne drogi rozwoju osiągania samadhi: wytrwałą praktykę (abhyāsa) i bezpragnieniowość (vairāgya, I.13–16). W sutrze I.30 opisano dziewięć przeszkód (antarāya), m.in. chorobę, zwątpienie, brak energii i brak stabilizacji. Towarzyszą im objawy takie jak cierpienie czy zaburzenia oddechu (I.31). Usuwa się je poprzez praktykę skupioną na jednym przedmiocie (I.32).
W sutrach I.24–29 pojawia się pojęcie Īśwary – szczególnej jaźni, niepodlegającej cierpieniu ani karmie. Jest ona odwiecznym nauczycielem joginów, a jej symbolem jest dźwięk OM (praṇava). Powtarzanie tego dźwięku i kontemplacja jego znaczenia ułatwia skupienie oraz usuwa przeszkody na drodze do samādhi.
Zobacz też cztery rodzaje samadhi Jogasutry sanjama
Przypisy
Kategoria:Jogadarśana Kategoria:Medytacja buddyjska