W latach 1245–1247, na zlecenie papieża Innocentego IV, z misją ewangelizacyjną do stolicy Mongołów w Karakorum udali się dwaj franciszkanie Giovanni di Piano de Carpini i pochodzący z Polski Benedykt Polak. Di Piano w książce Liber Tartarorum zawarł dokładne opisy kraju i zwyczajów Mongołów. W XIII wieku imperium Mongołów odwiedzili też dwaj inni franciszkanie: Wilhelm z Rubruk i Bartłomiej z Cremony. Marco z pewnością nie czytał ich relacji przed wyruszeniem do Chin, ale być może czerpał z nich pewne elementy, dyktując swoje wspomnienia Rustichellemu. Być może Marco Polo spotkał się również z relacjami dotyczącymi podróży Bara Saumy, wielkiego podróżnika, nestoriańskiego mnicha i dyplomaty.
Podróż ojca i stryja Marco Polo Wielka podróż Marco Polo do Chin nie byłaby możliwa bez wcześniejszej ekspedycji do tego kraju, jaką przedsięwzięli jego ojciec Niccolò i stryj Maffeo, dwaj kupcy weneccy, utrzymujący szerokie kontakty handlowe z krajami Wschodu.
Z Wenecji przez Konstantynopol i ziemie Złotej Ordy do Buchary thumb|left|Niccolò i Maffeo Polo wyruszają z Konstantynopola na wschód w 1259 W 1253 r.