W XV wieku było wielu współwłaścicieli wsi.
W 1466 na mocy traktatu toruńskiego podpisanego po zakończonej wojny trzynastoletniej toczonej pomiędzy państwem zakonu krzyżackiego a Koroną Królestwa Polskiego miejscowość została włączona do Korony i leżała w powiecie chełmińskim, Województwa chełmińskiego, w parafii Łążyn. W 1570 jako właścicieli odnotowano: Piotra Kijowskiego, który miał dwa łany na których gospodarował jeden zagrodnik, Dawida Rzęczkowskiego, który od nazwy wsi przyjął odmiejscowe nazwisko, a który miał 6 łanów z 3 zagrodnikami. Odnotowano także trzech dzierżawców: Barbarę Rzęczkowską dzierżawiącą 6 łanów chłopskich, 3 zagrodników, kuźnię oraz ludzi luźnych.
Wskutek I rozbioru Polski w 1772, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała ziemia chełmińska znalazła się w zaborze pruskim.
Od 12 do 13 listopada 1906 r. i ponownie od 10 stycznia 1907 r. w miejscowej szkole elementarnej odbył się strajk dzieci przeciwko nauczaniu religii w języku niemieckim. Z uczestników strajku znane są nazwiska następujących dzieci: J. Zielińska, B. Rzytlewski, J. Bednarski, A. Przybyszewski, L. Demski, K. Mielczarski. Strajk był elementem znacznie większej akcji biernego oporu wobec pruskich władz szkolnych, która na przełomie 1906 i 1907 r.