Kronika Janka z Czarnkowa zachowała się w dziesięciu kopiach z XV w., w tym we wszystkich kodeksach zawierających Wielką kronikę.
Treść kroniki Zdarzenia w kronice ukazywane są stronniczo, zgodnie z własnymi sympatiami politycznymi autora. Kazimierz Wielki został przedstawiony jako prawdziwy wzór władcy, a czasy Ludwika Węgierskiego – jako okres chaosu i niepewności. Tendencyjnie przedstawione są osoby i zdarzenia bezpośrednio związane z autorem kroniki (np. konflikt z Zawiszą z Kurozwęk i Mikołajem z Kórnika), a także wydarzenia polityczne (np. krytyczne sądy na temat Ludwika Węgierskiego oraz działalności Elżbiety Łokietkówny). Dzieło zawiera też informacje o życiu i znaczeniu duchowieństwa tamtego okresu.
Kronika napisana została nieozdobną łaciną, narracja jest jednak żywa. Styl jest niejednolity. Istotne fakty sąsiadują z mało ważnymi szczegółami. Obok dynamicznych i plastycznych opisów znajdują się skrótowe, pobieżne relacje zdarzeń i długie wyliczenia (np. dóbr rozdysponowanych po śmierci Kazimierza Wielkiego). Narracja często prowadzona jest w pierwszej osobie, ale są też fragmenty, w których autor pisze o sobie samym w trzeciej osobie.