Zachowały się także zapisy w historycznych księgach podatkowych dotyczące wsi. W 1510 we wsi odnotowano 19,5 łana osiadłego, połowę łana opuszczonego, 3 łany sołeckie, jeden łan natomiast należał do plebana. We wsi były trzy jazy oraz jeden jaz opuszczony. W 1530 miał miejsce pobór od 15 łanów, a dwa łany były spalone. W 1563 miał miejsce pobór od 16 łanów, 1,5 łana było prawdopodobnie zniszczone. W 1566 miał miejsce pobór od 17 łanów, 6 zagrodników, karczmy dorocznej. W 1581 pobór zapłacił Abraham Zbąski. W 1581 pobrano podatki od 17 łanów, 4 zagrodników, trzech komorników oraz od owczarza oraz od 15 owiec.
Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. Około roku 1779 właścicielem Przyprostyni był Edward Garczyński, potem Stefan Garczyński.
Pod koniec XIX wieku Przyprostynia wchodziła w skład powiatu międzyrzeckiego. Liczyła wtedy 76 dymów (domostw) i 527 mieszkańców. Spośród nich 446 było katolikami, a 81 protestantami. Podczas powstania wielkopolskiego była utrzymywana przez powstańców, lecz często atakowana od strony Zbąszynia.