W roku tym król Kazimierz Wielki zaświadczył w kolejnym dokumencie, że Tammo syn zmarłego Tammona z Schellendorf (obecnie Dzwonowo koło Środy Śląskiej) sprzedał braciom Gunterowi i Piotrowi z Falkenhain 30 łanów we wsi za 150 grzywien.
W 1404 król Polski Władysław Jagiełło potwierdził mieszczanom wschowskim posiadanie wsi Przyczyna Dolna, kupionej od Piotra Falkenhaina, wraz z młynem poruszającym piłę. W 1493 Anna Osowosieńska wdowa po Macieju Ekielu ze Wschowy pozwała Mikołaja Dłuskiego o zajęcie jej 1,5 łana w Przyczynie Dolnej, które podlegały prawu miejskiemu. W latach 1563–1579 wieś odnotowały regesty podatkowe. W 1563 oraz w 1566 odbył się pobór we wsi od 17 łanów. W 1579 miał miejsce kolejny pobór od 17 łanów, 1 zagrodnika z rolą, 54 zagrodników bez ról, 5 komorników z inwentarzem oraz od trzech ubogich wdów.
W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim.
W latach 1954-1958 wieś należała do gromady Osowa Sień, po przeniesieniu siedziby i zmianie nazwy gromady, była siedzibą gromady Przyczyna Dolna. W latach 1973–1976 miejscowość była siedzibą gminy Przyczyna Dolna, po jej likwidacji w gminie Wschowa.