W 1566 zapisał swojej żonie Reginie po 450 grzywien posagu i wiana na połowie wsi, a w 1570 sprzedał tę część Wojciechowi Zakrzewskiemu za 4100 złotych. W 1572 nabywca ten sprzedał miejscowość Janowi Pawłowskiemu za 4200 złotych.
Wieś wspominały historyczne dokumenty podatkowe. W 1510 we wsi było 14 łanów oraz 3 zagrodników. W 1530 odnotowano pobór podatków od 4 łanów. W 1563 pobór od 5 łanów, jednego wiatraka dziedzicznego, karczmy dziedzicznej oraz komornika. W 1590 działy majątkowe we wsi należące do Łukasza Przybińskiego z bratanicą Anną żoną Walentego Grodzickiego, obejmowały 7 łanów osiadłych oraz jeden łan opuszczony i 4 zagrodników.
Wskutek II rozbioru Polski w 1793 wieś przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim.
W XVIII wieś przeszła w ręce Nieżychowskich, a następnie ponownie Bojanowskich, którzy w 1827 sprzedali Przybiń rodzinie Jackelów. Kolejnymi właścicielami byli Berkowie, Käklerowie i rodzina Martini, która w 1910 wybudowała istniejący do czasów współczesnych dwór. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości Martini odsprzedali dobra przybińskie Flisiewiczom, którzy zamieszkiwali wieś do 1946.