Pierwsze z nich znajduje się po zachodniej stronie wsi, na pagórku nazywanym „Ciōmrowy Poly”, a drugie – przy granicy Prężyny ze Śmiczem.

W okresie II wojny światowej w Prężynie pracowali robotnicy przymusowi z Polski, m.in. z miejscowości: Wierzbica, Krysiaki, Międzybrodzie Żywieckie, Będków, Żabnica, Oczków, Mrzygłódka, Peremiłówka, Jaworzno i Brutus. Od marca do maja 1945 powiat prudnicki znajdował się pod kontrolą radzieckiej komendantury wojskowej. 11 maja 1945 polska administracja przejęła władzę cywilną w powiecie prudnickim. Mieszkańcom Prężyny, posługującym się dialektem śląskim bądź znającym język polski, pozwolono pozostać we wsi po otrzymaniu polskiego obywatelstwa. W Prężynie osiedliła się rodzina Gołębiowskich z Podkarpacia. Sołtysem wsi został Franciszek Gołębiowski.

W latach 1945–1950 Prężyna należała do województwa śląskiego, a od 1950 do województwa opolskiego. W latach 1945–1954 wieś należała do gminy Śmicz, w latach 1954–1961 do gromady Prężynka, a w latach 1961–1972 do gromady Ligota Bialska.