Później wieś rządowa. W 1823 r. w części rządowej w 38 domach mieszkało 248 mieszkańców (52 mężczyzn, 51 kobiet, 52 synów, 68 córek, 18 parobków, 7 dziewek). Wśród męskich, dorosłych mieszkańców było to: 34 czynszowników, 4 komorników, 6 chałupników i 1 kowal. Gospodarze posiadali łącznie: 67 koni, 67 wołów, 87 krów, 69 jałowic, 107 świń. W 1827 r. w Porębie 57 domów i 413 mieszkańców. W 1857 wieś wchodziła w skład dóbr rządowych Brok.
W 1858 wieś urządzono kolonialnie. Powstały: Poręba-Kocęby i Poręba ŚredniaZałącznik do Uchwały Nr XXXI/171/09 Rady Gminy Brańszczyk z dnia 27 lutego 2009 r.. Na 1156 morgach i 200 prętach powstało 51 osad rolnych, każde o powierzchni 19 do 20 morgów. Dwudziestu ogrodników otrzymało po 5 morgów, w probostwie morgów 208. Założono również szpital, szkołę, osady: kowalską i komorniczą. Ustanowiono czynsz w wysokości 463 rubli i 4 kopiejek.
Pod koniec XIX w. wieś gminna nad rzeczką Tuchełką w Powiecie ostrowskim, gmina i parafia Poręba. Siedziba gminy w Nagoszewie. W Porębie 114 domów, 879 mieszkańców, kościół, szkoła początkowa i dwa wiatraki. Adam Zakrzewski w 1887 włączył Porębę do grupy południowej wsi kurpiowskich, czyli osad kurpiowskich położonych w Puszczy Białej.