W 1547 (wg innego źródła w 1562 r.) kapituła warmińska wydzierżawiła na prawie magdeburskim cztery puste włoki, porośnięte lasami, olsztyńskiemu burgrabiemu Peterowi Pfaffowi i dożywotnio zwolniono go z płacenia podatków. Jego spadkobiercy mieli uiścić do kasy kapitulnej 1,5 grzywny rocznie. W 1564 roku Porbady zostały przekształcone w folwark. Z 25 włók osiem zostało obsiane zbożem, a pozostałe 17 pozostawało jako puste. Jedenaście lat później osada ponownie stała się wsią czynszową. W 1599 r. Adam Ritsicki otrzymał przywilej na założenie karczmy. W 1610 r. Porbady otrzymały urząd sołtysa.
W 1656 roku w Porbadach było ośmiu chłopów, jeden sołtys i wolny pruski, gospodarujących łącznie na 24 włokach (łanach) ziemi. Łączny roczny czynsz wynosił 40 kur, 20 gęsi i 10 florenów. W 1673 we wsi było 35 mieszkańców. Podczas epidemii dżumy z lat 1708-1711 w Porbadach zmarło dziewięć osób.