Stanisława w Szamotułach.
W początku XV wieku właścicielem wsi był kasztelan międzyrzecki Wincenty z Szamotuł herbu Nałęcz. W 1430 jego ludzie toczyli proces z Januszem Wielickim ze wsi Wielkie w parafii Kiekrz. Po śmierci Wincentego w 1445 wieś odziedziczyła Małgorzata z Szamotuł wnuczka Sędziwoja Świdwy oraz żona księcia raciborskiego Wacława II, która pozwana została ze wsi Radzim, Baworowo, Popówko i Piotrkowo przez Dziersława z Rozwarowa (obecnie Rostworowo). Małgorzata miała zapłacić sądowi 8 skudów kary, ponieważ nie stawiła się w sądzie.
W drugiej połowie XV wieku właścicielką wsi została Katarzyna córka Małgorzaty i księcia raciborskiego Wacława II oraz wdowa po kasztelanie nakielskim Włodku z Danaborza. W 1478 ona oraz jej synowie Jan starszy i Jan młodszy dziedzice Danaborza zapisali Pawłowi penitencjarzowi w katedrze poznańskiej oraz prebendarzowi w kolegiacie NMP koło tej katedry czynsz roczny w wysokości 5 grz. z Popówka z zastrzeżeniem prawa wykupu za 60 grzywien. W 1492 Katarzyna zapisała czynsz roczny 10 grzywien od sumy 100 kóp półgroszy ze wsi Popówko oraz z folwarku Gąsawy mansjonarzom kolegiaty w Szamotułach.