W 1827 Popowo liczyło 43 domy, w których zamieszkiwało 312 mieszkańców. Natomiast z Słownika Królestwa Polskiego dowiadujemy się, że w tym czasie w Popowie istniała szkoła początkowa ogólna, zapewne utrzymywana przez brać szlachecką dla kształcenia własnych dzieci.
W dniach 15-17 stycznia 1863 r., tuż przed wybuchem powstania styczniowego, młodzież warszawska skryła się przed branką do rosyjskiego wojska między innymi w lasach Jabłonny i Popowa. Punktem zbiórki dla wszystkich miała być później wieś Karolino koło Serocka. Szczęśliwie dotarło tam ok. 200 osób, których do Nasielska poprowadził Robert Skowroński. Chłopcy ci zostali potem żołnierzami oddziału powstańczego.
W 1931 roku komasacja gruntów przeprowadzona między innymi przez Feliksa Łaniewskiego, była przyczyną powstania tzw. kolonii Popowa Południe i Popowa Północ.
Dnia 23 czerwca 1950 r. w wyniku zdrady, donosiciela o kryptonimie "Bartosz" został otoczony oddział (żołnierzy wyklętych) Władysława Grudzińskiego "Pilota", który poległ razem z podkomendnymi (Kazimierz Chrzanowski "Wilk" oraz dwaj pochodzący z Popowa: Hieronim Żbikowski "Gwiazda" i Czesław Wilski "Brzoza").
W Popowie Borowym działa szkoła podstawowa.