Odnotowano wówczas imiennie mieszkańców obu wsi. Wymieniono kmieci: włodarza Bartka, Piotra, Macieja Weczela, Grzegorza oraz Jakuba, któremu bracia mieli wymierzyć jeden ślad roli. Odnotowano także zagrodników: Fiduła, Lorka, Frunczka, Sobieraja i Ossmana, a także „ludzi luźnych” nazwanych „rodzice i rodziczki”. Byli to dwaj Lobotkowie, którzy mieli otrzymać zagrodę w Jeligowie, Szymon z synem, dzieci Olbrychta, dzieci zmarłego Marcina z matką, synowie Kościaja oraz Gregier.
Miejscowość odnotowały także historyczne rejestry podatkowe. W 1530 miał miejsce pobór podatków od 3 łanów. W 1563 pobór odbył się od 7,5 łana, karczmy dorocznej, 3 komorników oraz rzemieślnika. W 1581 pobrano podatki od 7,5 łana, 4 zagrodników, 2 komorników oraz od jednego pługa oraz roli uprawianej przez 3 najemnych robotników zwanych ratajami, a także od owczarza posiadającego 27 owiec.
W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Ponin należała do wsi większych w ówczesnym powiecie Kosten rejencji poznańskiej.