W 1564 roku Polankę Wielką, razem z księstwem oświęcimskim, ostatecznie wcielono do Korony Królestwa Polskiego jako część województwa krakowskiego (ziemi krakowskiej) będącego w składzie prowincji małopolskiej.
Według regestu poborów powiatu śląskiego w województwie krakowskim z roku 1581 wieś wymieniona jako Polianka była własnością niejakiej Rawskiej i miała ona w sumie 27,5 łanów kmiecych, 9 zagrodników z rolą, 1 czynszownika, 3 zagrodników bez roli, 20 komorników z bydłem, 4 komorników bez bydła, 1 hultaja oraz 2 rzemieślników. Po unii lubelskiej zawartej między Koroną Królestwa Polskiego a Księstwem Litwy w 1569 roku wraz z całą koroną wieś stała się częścią Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
Po rozbiorach Polski wieś znalazła się w zaborze austriackim. W XIX-wiecznym Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego miejscowość wymieniona jest w powiecie bialskim w Galicji. Znajdowała się w niej jednoklasowa szkoła ludowa. Według austriackiego spisu powszechnego pod koniec XIX wieku we wsi mieszkało 1832 mieszkańców, w tym 857 mężczyzn oraz 975 kobiet, z których 1813 było wyznania katolickiego, a 19 było izraelitami.
Wieś liczyła w XIX wieku 3879 mórg obszaru.