Podczas działań wojennych, na początku 1945 roku, lotnictwo radzieckie zrzuciło na Podwilcze kilka bomb zapalających. W wyniku bombardowania zniszczeniu uległy trzy zabudowania gospodarskie należące do Franciszka Lehnhardta i Gerharda Ollermanna. Armia Czerwona wkroczyła do wsi 3 marca 1945 roku. Żołnierze radzieccy dopuścili się wobec miejscowej ludności wielu okrucieństw. Z siedemnastu osób, jakie uprowadzono ze wsi przeżyła tylko jedna.
W 1965 wybudowano szkołę tysiąclecia.
W latach 1954-1972 wieś była siedzibą gromady Podwilcze. W latach 1975–1998 wieś należała do województwa koszalińskiego.
We wsi był przystanek kolejowy Podwilcze na trasie linii wąskotorowej Białogard – Lepino.
Zabytki thumb|240px|Herb rodziny Holtzendorff Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są: zespół pałacowy, obiekt wpisany do rejestru zabytków 27 lipca 1954 r. pod nr 38. Początki historii budowy pałacu sięgają najprawdopodobniej drugiej połowy XIV wieku, kiedy to wieś została wymieniona po raz pierwszy jako rodowe gniazdo von Podewilsów. Od czasu tej wzmianki, aż do 1890 roku nie posiadamy żadnych informacji dotyczących przekształceń stylistycznych jakim ulegała rezydencja. Park.