W 1487 król polski Kazimierz IV Jagiellończyk zezwolił Maciejowi Mosińskiemu zastawić Wojciechowi Potulickiemu wsie Podanin i Kaława oraz młyn zbożowy zwany „Wierzbnik” należący do starostwa ujskiego.
W 1510 wieś należała do Piotra Chodzieskiego syna Wojciecha Potulickiego. W 1515 Piotr Potulicki z Chodzieży zapisał swojej żonie Barbarze Pampowskiej posag oraz wiano na połowie należących do niego dóbr jakie uzyskał w wyniku podziałów majątkowych z bratem Mikołajem w mieście Chodzieży oraz przynależnych wsiach, a w tym m.in. Podanina.
Miejscowość odnotowano również w historycznych rejestrach poborowych. W 1470 miasto Ujście ze wsiami, w tym między innymi z Podanin zalegała z podatkami królewskimi. W 1472 i 1475 wieś zalegała z podatkami, a w 1499 zalegała z zapłatą poradlnego. W 1508 miał miejsce pobór od 12 półłanków oraz 6 groszy od karczmy. W 1510 we wsi było 12 łanów osiadłych, dwa łany sołeckie, 9 karczm. W 1563 pobrano podatki od 3,5 łana, karczmy dorocznej, młyna Wierzbnik o jednym kole wodnym. W latach 1564–1565 w Podaninie było 28 kmieci osiadłych na 14 śladach, 4 zagrodników, bór rozciągający się na pół mili, młynik korzeczny ustawiony na strudze. W 1510 wieś płaciła także dziesięciny w postaci wiardunków po 6 groszy z każdego łanu osiadłego, a z każdej karczmy po jednym groszu. Łany sołeckie jej nie płaciły.