Według jednej wersji próbowała wyjechać na zachód przed nadejściem frontu i wkroczeniem Armii Czerwonej pod wpływem ostrzeżeń otrzymanych od Prowodu OUN-B, jednak spóźniła się na pociąg odchodzący ze stacji we Frysztaku i wróciła do Pietruszej Woli odrzucając ofertę przenocowania pod zbrojną ochroną w zdominowanej przez nacjonalistów ukraińskich Bonarówce ze strony odprowadzających ją na dworzec dwóch ukraińskich mieszkanek tej wsi, które miały następnie spotkać trzech mężczyzn w czarnych mundurach wypytujących po polsku o odjazd Opariwśkiej i innej kobiety. Jako data zabójstwa podawany jest 26 lipca 1944, a sprawstwo przypisywane polskim żołnierzom Armii Ludowej. Według innej wersji Opariwśka została zamordowana wiosną 1945 na tle odwetowym przez grupę zbrojną utworzoną z inicjatywy wysiedleńców ze wschodu; zgodnie z relacją Romana Sołtysika, mieszkańca Bonarówki, jej śmierć miała nastąpić po masakrze w Gwoździance z 17 marca 1945 i przekonać Zamieszańców do podjęcia oferty wyjazdu do ZSRR (tekst ukraiński.