Piastoszyńscy gburzy (kmiecie) musieli też w razie potrzeby pracować też w folwarku w Piastoszynie.Podczas potopu Szwedzkiego ludność Piastoszyna zmniejszyła się prawie o połowę. W XVII wieku pojawiła się w Piastoszynie nowa grupa społeczna Zagrodnicy którzy płacili florena od zagrody oraz świadczyli pańszczyzne w folwarku. Mieszkańcy Piastoszyna byli katolikami i w owym czasie Piastoszyn należał do parafii w Raciążu. W 1772 roku Piastoszyn liczył 196 mieszkańców i według spisu Pruskiego głów rodzin z 1772 roku w miejscowości mieszkali następujący głowy rodzin: Berendt Andreas – sołtys, Schreiber Michael – kmieć, Schwemien Casimir – kmieć, Klunder Thomas – kmieć, Schefs Paul – kmieć, Goers Adam – kmieć, Weyland Johann – karczmarz, Berent George – kmieć, Goesch Matheus – kmieć, Schmeltzer Christian – robotnik, Spiechol Martin – robotnik, Grugel Andreas – krawiec, Karnowski Adam – robotnik, Thiel George – robotnik, Schmidt Matheus – owczarz, Prybe Adam – pasterz, Schreiber Martin – robotnik, Spichal Andreas – robotnik, Rissop Peter – robotnik, Pichal Hans – robotnik, Grugel Lorenz – robotnik, Klinger Hans – robotnik, Risop Andreas – robotnik, Hopp Andreas – robotnik, Hopp Michel – robotnik, Isbrenner Michael – robotnik, Risop Michael robotnik, Berend Thomas – robotnik,