W 1000 roku powstała diecezja kołobrzeska, będąca jedną z pierwszych polskich diecezji katolickich (w wyniku nawrotu rodzimej wiary upadła pomiędzy rokiem 1007 a 1015).
Pomorze ponownie podporządkował sobie Bolesław Krzywousty w 1121. . Do 1637 cały region znajdował się we władaniu rodzimej dynastii Gryfitów, po czym dzielnica uległa rozbiorowi po wojnie trzydziestoletniej między Brandenburgię i Szwecję, część ze Szczecinem przypadła Szwecjina mocy ustaleń kończącego wojnę traktatu pokojowego – pokoju westfalskiego, podział ten wyglądał następująco: król szwedzki otrzymał Pomorze Przednie margrabia-elektor Brandenburgii otrzymał Pomorze Tylne i biskupstwo kamieńskie, a także arcybiskupstwo magdeburskie, i jako rekompensatę za utratę Pomorza Przedniego zarówno król szwedzki, jak i elektor brandenburski otrzymali prawo posługiwania się insygniami książęcymi władców Pomorza; w Szczecin przeszedł w ręce Brandenburgii, która stała się jednym organizmem politycznym z Królestwem Pruskim
Łużyce mały|Słup dystansowy poczty polsko-saskiej (rekonstrukcja), Zgorzelec