Wizytacja w końcu XVI wieku, biskupa Jerzego Radziwiłła wymienia kolatora Zbigniewa Ossolińskiego. Nie podaje natomiast nazwiska plebanaJan Wiśniewski „Dekanat sandomierski”, Wydawnictwo Jedność 2000r, s. 112, ..
Od połowy XVI wieku do 1620 roku wieś wraz z kościołem znajdowała się w rękach arian. W 1620 roku arian z Olbierzowic wypędził Jan Zbigniew Ossoliński wojewoda sandomierski, który nabył wieś od Strojnowskich w 1604 roku. W 1620 folwark wraz z kościołem został przekazany przez Jerzego Ossolińskiego, syna Jana Zbigniewa, w administrację dominikanów z klasztoru w Klimontowie. Przeorowie zarządzali parafią za pośrednictwem komendarza, który miał ogród, sadzawkę i jednego chałupnika”.
W 1731 roku dzierżawcą wsi był Jan Flottfedtt”.
W 1764 roku pleban Jan Woliński założył nowy cmentarz parafialny przy drodze w kierunku Pokrzywianki.
W 1787 roku w Olbierzowicach mieszkało 77 osób wyznania rzymskokatolickiego (19 mężczyzn, 26 kobiety, 14 dzieci w wieku od 7 lat i 18 dzieci w wieku do 7 lat), a także 7 Żydów (1 mężczyzna i 1 kobieta i 5 dzieci w wieku od 7 lat).
W 1827 roku wieś liczyła 16 domów i 74 mieszkańców.
W 1863 roku na miejscowym cmentarzu parafialnym w zbiorowej mogile pochowano 52 powstańców styczniowych poległych 21 października w bitwie pod Jurkowicami.