W docelowym, ukształtowanym układzie konstrukcyjnym nadproża współpracują z murem, natomiast w fazie montażowej funkcjonują najczęściej jako belki swobodnie podparte i przenoszą dodatkowe obciążenia skupione. W tej fazie konieczne jest zweryfikowanie nośności elementu na zginanie oraz ścinanie.
W zespolonych systemach murowanych dojść może do wykształcenia tzw. sprężonego nadproża. Przenosi ono wówczas naprężenia rozciągające przy spodzie elementu, natomiast znajdujący się wyżej mur przejmuje naprężenia ściskające, tworząc zintegrowaną belkę zespoloną o zwiększonej nośności.
Nadproża w konstrukcji murowanej współpracują bezpośrednio z elementami ściennymi, w tym z wieńcami żelbetowymi. Zastosowanie wieńca żelbetowego nad otworem ściennym zwiększa nośność nadproża o około 50%. W przypadku sztywnych wieńców, które przejmują obciążenia ze stropu i dachu, nadproże pełni głównie funkcję wypełniającą oraz osłonową. Konstrukcja z wieńcami wykonanymi z betonu lekkiego o niższej wytrzymałości sprawia, że nadproże staje się kluczowym nośnikiem naprężeń.