Amerykańska Partia Niezależnych (ang. American Independent Party) powstała w roku 1968 na potrzeby ówczesnych wyborów prezydenckich.
Historia Partia ta była przeciwna rozszerzeniu praw obywatelskich dla ludności czarnoskórej, którą zapewnił prezydent Lyndon B. Johnson w roku 1964.
Jej założycielem był były gubernator stanu Alabama George Corley Wallace, który żywił ambicje prezydenckie, ale jako przedstawiciel skrajnej prawicy nie mógł liczyć na nominacje Partii Demokratycznej, do której formalnie przynależał, ale w której kierownictwo sprawowali liberałowie.
Początkowo partia składała się tylko z jego komitetów wyborczych, a sam Wallace formalnie nie opuszczał Partii Demokratycznej, z której ramienia i potem pełnił funkcję gubernatora oraz ubiegał się o jej nominacje. Wallace nie wystawił własnych kandydatów do Kongresu i innych ciał.
Wallace nie mógł liczyć na zwycięstwo, ale przy polaryzacji politycznej między kandydatem republikanów Richardem Nixonem a demokratą Hubertem Humphreyem chciał mieć duży wpływ w Kolegium Elektorskim, aby wejść w układy i zażądać dla siebie jakichś politycznych korzyści. Jego kandydatem na urząd wiceprezydenta został emerytowany generał lotnictwa Curtis LeMay z Ohio.