zaburzenia rozwoju zwłaszcza ze spektrum autyzmu; choroby psychiczne, w szczególności schizofrenia inne problemy zakresu psychologii klinicznej, jak: lęki, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, nadmierny stres, nadwaga/otyłość, problemy małżeńskie, dysfunkcje seksualne i uzależnienia; wychowanie dzieci (szczególnie radzenie sobie z problemami wychowawczymi) edukacja dzieci i nastolatków typowo rozwijających się – radzenie sobie z zachowaniami niepożądanymi oraz podnoszenie skuteczności procesu nauczania poprawa wydajności pracowników firm: wspomaganie drużyn sportowych; rozwiązywanie problemów społecznych; pomoc seniorom w radzeniu sobie z ograniczeniami wynikającymi z wieku.
Wykorzystanie stosowanej analizy zachowania w terapii dziecka z autyzmem Za pioniera wykorzystania SAZ do terapii dzieci z autyzmem uznaje się doktora Ivara Lovaasa„Lovaas Revisited: Should we ever have left?”.. W 1987 roku psycholog ten wskutek przeprowadzonych badań, odkrył, że grupa dzieci poddana 40-godzinnej indywidualnej terapii SAZ (na jednego ucznia przypada jeden nauczyciel) osiąga najlepsze rezultaty. Kolejne badania Lovaasa i współpracowników z 1993 roku wykazały, że dzieci z najlepszymi wynikami uzyskanymi w badaniu pierwszym, utrzymały swoje umiejętności w wieku lat trzynastu.