za Niemcami głosowało 66 osób (ok. 49,6%), a za Polską 67 osób (ok. 50,4%). W latach 20. XX wieku w Nowym Dworze Prudnickim powstał pomnik upamiętniający mieszkańców wsi, którzy zginęli podczas I wojny światowej (rozbudowany po II wojnie światowej). W 1928 wieś miała 203 mieszkańców (41 rodzin).
W okresie II wojny światowej w Nowym Dworze Prudnickim pracowali robotnicy przymusowi z Polski, m.in. z miejscowości: Wolne i Opatów. Żołnierze radzieccy, którzy w 1945 wkroczyli do Nowego Dworu Prudnickiego w drodze na Prudnik podczas operacji górnośląskiej, zniszczyli drewnianą sygnaturkę z dzwonkiem znajdującą się na skrzyżowaniu we wsi.
Od marca do maja 1945 powiat prudnicki znajdował się pod kontrolą radzieckiej komendantury wojskowej. 11 maja 1945 polska administracja przejęła władzę cywilną w powiecie prudnickim. Sołtysem wsi został Emanuel Styra. Mieszkańcom Nowego Dworu Prudnickiego, posługującym się dialektem śląskim bądź znającym język polski, pozwolono pozostać we wsi po otrzymaniu polskiego obywatelstwa.
W latach 1945–1950 Nowy Dwór Prudnicki należał do województwa śląskiego, a od 1950 do województwa opolskiego. W latach 1945–1954 wieś należała do gminy Kórnica, a w latach 1954–1972 do gromady Kórnica. Podlegała urzędowi pocztowemu w Głogówku.