okręt zatonął o 18:10. „Koriejec” został około godziny 16:00 wysadzony w powietrze, a również obecny w porcie rosyjski statek „Sungari” – spalony przez załogę. Dowódcy okrętów innych bander obecnych na redzie sprzeciwili się wysadzeniu „Wariaga” z uwagi na zagrożenie dla ich jednostek. Załogi rosyjskie zostały przejęte przez okręty państw neutralnych.
Władze w Sankt Petersburgu poznały losy „Wariaga” i „Koriejca” dopiero po około trzech tygodniach. Po powrocie do Rosji komandor Rudniew zyskał sławę bohatera, a wszyscy członkowie załóg obu okrętów otrzymali od cara Order Świętego Jerzego (różnych klas) i medale „Za bój »Wariaga« i »Koriejca«”. Walka „Wariaga” odbiła się echem na całym świecie i poprawiła wizerunek państwa carów na arenie międzynarodowej, a w samej Rosji obrosła legendą. Niedługo potem austriacki poeta Rudolf Greinz, zainspirowany artykułem o bitwie, skomponował wiersz na jej temat; utwór przetłumaczono na rosyjski i zaczęto śpiewać do melodii ludowej, a powstała w ten sposób piosenka stała się jednym z najpopularniejszych rosyjskich utworów o tematyce marynistycznej.