2 traktatu stanowił, że głównym celem Wspólnoty i jej organów było wspieranie rozwoju gospodarczego, zwiększanie zatrudnienia i wzrost standardów życiowych w państwach członkowskich poprzez tworzenie i regulowanie wspólnego rynku: węgla (realizowane od 1 stycznia 1953), stali (realizowane od 1 stycznia 1954, wyjątek dla Włoch: 1 stycznia 1958), żelaza (realizowane od 1 stycznia 1953).
Główne organy Zgodnie z traktatem powstały cztery główne instytucje: Wysoka Władza – organ wykonawczy (odpowiednik Komisji Europejskiej), 9 członków, 6 lat kadencji, kraje Beneluxu miały po 1 przedstawicielu, a Niemcy, Włochy i Francja po 2, Rada Ministrów EWWiS – podejmowała najważniejsze decyzje (dotyczyły one głównie harmonizacji działań podejmowanych przez Wysoką Władzę z polityką rządów państw członkowskich w zakresie gospodarki węglem i stalą); organ nadzorujący przestrzeganie prawa stanowionego w ramach EWWiS; w jego skład wchodziło siedmiu przedstawicieli państw tworzących wspólnotę.