„Wariag” stał się następnie jednym z symboli rosyjskiej floty, upamiętnionym w napisanym przez Rudolfa Greintza wierszu Der Wariag, który przetłumaczony później na rosyjski, stał się popularną pieśnią. Według niektórych autorów, dowódca „Wariaga” zamiast podejmować bitwę, powinien był pozostawić w Czemulpo starą kanonierkę i samemu podjąć próbę przedarcia się do Port Artur. Próba taka miałaby szanse na powodzenie z uwagi na szybkość nowoczesnego krążownika, większą od starszych okrętów zespołu japońskiego.
Przez 1904 i 1905 rok Japończycy prowadzili prace nad podniesieniem „Wariaga”, zatopionego na płytkiej wodzie, uwieńczone powodzeniem dopiero 8 sierpnia 1905 roku (koszt prac wyniósł ponad milion jenów). Po remoncie w Yokosuce w latach 1906–1907 został wcielony do służby japońskiej jako okręt szkolny „Sōya”. Nieco zmieniła się forma nadbudówek i kominów. Działa kalibru 75 mm wymieniono na 76 mm Armstronga, zdjęto lekkie działa i trzy wyrzutnie torped.