Historia ekonometrii Metody sformalizowane towarzyszyły ekonomii od samego jej początku. Jednakże wraz ze wzrostem stopnia skomplikowania procesów gospodarczych narastało zapotrzebowanie na zobiektywizowanie badań oraz wnioskowania w tej dziedzinie. Zaczęto więc stosować szerzej dorobek matematyki i statystyki do wyjaśniania zjawisk ekonomicznych.
Termin ekonometria został po raz pierwszy użyty przez Pawła Ciompę w pracy pt „Zarys ekonometryi i teorya buchalteryi”, wydanej we Lwowie w 1910 r. Jednakże współczesna ekonometria rozwinęła się dopiero w latach 30. XX w. Za ojców ekonometrii uważa się pierwszych laureatów Nagrody im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii: Ragnara Frischa oraz Jana Tinbergena, a także amerykańskiego ekonomistę Henry’ego Ludwella Moore’aEncyklopedia PWN, Tom 2, Warszawa 1991, s. 536..
Nurty współczesnej ekonometrii Współczesna ekonometria jest szeroką dyscypliną w ramach nauk ekonomicznych. Do najpopularniejszych odmian ekonometrii należy zaliczyć:
Ekonometrię teoretyczną Ekonometrię stosowaną (prognozowania, symulacje, modelowanie formalne) Ekonometrię przestrzenną Ekonofizykę