Tereny łąk zostały zalane wodą z rzeki Wąglanki i obecnie jest na nich zalew (retencyjny zbiornik wodny Miedzna-Wąglanka.) W roku 2002 mieszkańcy Miedzny Murowanej przeprowadzili głosowanie na nazwy ulic i wieś otrzymała następujące nazwy: Złota, Opoczyńska, Bankowa, Polna, Spacerowa, Ogrodowa, Brzozowa, Topolowa, Główna, Wysoka, Słoneczna.
Części wsi +Integralne części wsi Miedzna Murowana SIMC Nazwa Rodzaj 0557814 Miedzna Bankowa część wsi0557820 Pod Górami część wsi0557837 Pod Modrzewiną część wsi
Historia Dzieje Miedzny Murowanej W średniowieczu była wsią książęcą. W 1234 r. odbył się tu zajazd, w którym uczestniczył Bolesław Kondratowicz, książę sandomierski. W 1451 r. dzięki staraniom Anny Dunin, wieś uzyskała prawo niemieckie i do rozbiorów Polski była dziedzictwem Duninów. Na skutek działań wojennych w 1794 r. została prawie doszczętnie zniszczona.
W 1885 r. Miedzna Murowana była wsią i folwarkiem nad rzeką Wąglanką, powiat opoczyński, gmina Topolice, parafia Białaczów. W 1827 r. były tu 24 domy. Odróżniano Miedznę Wielką (major) i Małą. Kmiece łany, karczma i zagrodniczy dawali dziesięcinę dla prebendy dwikozkiej w Sandomierzu. Z gruntów folwarcznych pobierał dziesięcinę pleban w Białaczowie.