flava beema – południowo-zachodnia Syberia i północno-wschodni Kazachstan do zachodnich Himalajów. pliszka iberyjska (M. flava iberiae) – Półwysep Iberyjski, południowo-zachodnia Francja i północno-zachodnia Afryka. pliszka apenińska (M. flava cinereocapilla) – Włochy, Sycylia, Korsyka, Sardynia i Słowenia. M. flava pygmaea – Egipt (Delta Nilu i dalej na południe wzdłuż Nilu); populacja osiadła. pliszka białogłowa (M. flava leucocephala) – północno-zachodnia Mongolia, północno-zachodnie Chiny i północno-środkowa Syberia. pliszka czarnogłowa (M. flava feldegg) – Bałkany i Turcja do Iranu i Afganistanu. pliszka tundrowa (M. flava thunbergi) – północna Europa do północno-zachodniej Syberii. Niektórzy systematycy wyróżniają też podgatunek M. flava melanogrisea, inni utożsamiają go z M. flava feldegg. Niektóre z powyższych podgatunków (zwłaszcza lutea i feldegg) często bywały podnoszone przez różnych autorów do rangi osobnych gatunków.
Dawniej do M. flava zaliczano też podgatunki występujące dalej na wschód, wyodrębnione do osobnego gatunku o nazwie M. tschutschensis (pliszka syberyjska).