W 1855 dobudowano do kościoła wieżę.
W 1961 we wsi było 59 posesji i 71 domów mieszkalnych, we wsi był kościół, szkoła z jednym nauczycielem oraz młyn wodny.
Od czasów parcelacji za Józefa Malczka wieś składała się z 105 posesji, 19 zagród chłopskich, karczmy dziedzicznej, 11 zagrodników, 16 chałupników wygonowych i 58 chałupników, którzy gospodarowali na: 2212 morgach roli ornej, 350 łąk, i 867 pastwisk, co dawało razem powierzchnię 3429 mórg. We wsi byli także dwaj kupcy oraz dwaj kowale.
W 1886 wieś miała 143 domy mieszkalne.
Podczas plebiscytu w 1921 roku 506 osób głosowało za Niemcami, a 186 za Polską. W 1925 do wsi należało 170 budynków mieszkalnych, a do majątku - 3 budynki zamieszkane, w których gospodarzyły 3 rodziny. Podczas spisu powszechnego 165 osób podało język niemiecki, 173 język polski za ojczysty. 713 osób posługiwało się obydwoma językami.
W 1933 na terenie wsi znajdowały się 182 gospodarstwa.
W czerwcu 1945 grupa bandytów z Armii Czerwonej porwała ze wsi trzynaście młodych dziewcząt celem zgwałcenia. Potem pojawiali się tam jeszcze kilkakrotnie żądając nowych kobiet. W końcu mieszkańcy wykupili się znaczną ilością alkoholuDariusz Kaliński, Czerwona zaraza.