thumb|upright=1.2|Widok Krakowa, Kleparza i Kazimierza z atlasu Civitates orbis terrarum Georga Brauna i Fransa Hogenberga z 1618 roku. Przykład aglomeracji tworzonej przez trzy miasta królewskie Rzeczypospolitej Obojga Narodów thumb|Zdjęcie lotnicze części terytoriów Katowic, Chorzowa i Świętochłowic. Postępująca w wyniku rewolucji przemysłowej urbanizacja obszarów podmiejskich doprowadziła do powstania konurbacji. thumb|250px|Tokio thumb|250px|Meksyk thumb|250px|Szanghaj thumb|250px|Nowy Jork thumb|250px|São Paulo thumb|250px|Kair thumb|250px|Londyn

Aglomeracja miejska (z „nagromadzenie”) – zwarty zespół wzajemnie powiązanych jednostek osadniczych, powstały w wyniku koncentracji ludności oraz przekształcenia zabudowy i zagospodarowania.

Obszar aglomeracji wyznaczany jest przez zasięg spójnego terytorialnie obszaru zurbanizowanego, który może wykraczać poza administracyjną .

Jest to obszar o intensywnej zabudowie, charakteryzujący się również dużym zagęszczeniem ludności przebywającej na danym terenie okresowo (np. w ciągu dnia) lub stale.