thumb|Symboliczny grób Józefa Marcinkiewicza na cmentarzu w Janowie (woj. podlaskie). thumb|Osobne odbicie z tomu XLIV Wiadomości Matematycznych, 1937. Józef Marcinkiewicz (ur. 30 marca 1910 w Cimoszce, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – polski matematyk, autor prac z dziedziny analizy matematycznej, dr filozofii, docent Uniwersytetu Wileńskiego, porucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 30 marca 1910 w Cimoszce, w rodzinie Klemensa i Aleksandry z Chodakiewiczów. W 1933 ukończył studia na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. Już na drugim roku studiów rozpoczął pracę naukową. W 1935 na macierzystej uczelni uzyskał tytuł naukowy doktora filozofii, promotorem jego doktoratu był Antoni Zygmund. Został docentem na macierzystej uczelni USB. W 1934 ukończył dywizyjny kurs podchorążych rezerwy piechoty. W 1935, 1936/1937 i 1938 odbył ćwiczenia w 1 pułku piechoty Legionów w Wilnie na stanowisku dowódcy plutonu. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1937 i 882. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.
Był narzeczonym Ireny Sławińskiej..