Warszawa wczoraj i dziś, chodzenie boso) lub czasowniki (czasem się zamyślał), opisujące okoliczności zdarzenia. Przysłówki odpowiadają na pytania jak?, gdzie?, kiedy?
Przysłówki w języku polskim W języku polskim tworzy się je najczęściej od przymiotników za pomocą końcówek -e, -o. Przysłówki utworzone od przymiotników (odprzymiotnikowe) zazwyczaj się stopniują (tak jak przymiotniki, od których pochodzą). Pozostałe przysłówki, np. dziś, wczoraj, zawsze, nie stopniują się. Niektóre przysłówki pochodzą od wyrażeń przyimkowych. Najczęściej są to skostniałe formy tych wyrażeń, w których zachowały się archaiczne formy deklinacji (np. celownik przymiotnika na -u).
Odmiana Przysłówki jako nieodmienne części mowy nie podlegają odmianie przez przypadki, czasy czy osoby, przysłówki jakościowe podlegają jednak często stopniowaniu. Wyróżnia się trzy stopnie intensywności cechy: równy (łac. gradus positivus); wyższy (gradus comparativus); najwyższy (gradus superlativus).
Esperanto W esperanto przysłówek przyjmuje końcówkę -e. Stopniuje się przez dodanie wyrazu pli (stopień wyższy) i plej (stopień najwyższy).
Przypisy
Kategoria:Części mowy