Gniazdo Zawsze na ziemi w wygrzebanym dołku, pod osłoną nawisłej kępy traw, dobrze osłonięte, często na skarpie rowu lub wykopu. Podstawę gniazda o solidnej konstrukcji stanowią gęsto ułożone suche liście, porosty, źdźbła trawy i korzonki, a wyściółkę sierść ssaków. W uwiciu wąskie liście traw są koliście zgięte, tak, że nadają lęgowisku kształt czaszy (jej brzegi kończą się z poziomem ziemi). Buduje je tylko samica. Dobre maskowanie lęgu jest przyczyną dużego sukcesu w wyprowadzaniu młodych tych ptaków, pomimo lokowania gniazda na ziemi, co naraża je na różne niebezpieczeństwa.
Jaja W maju lub czerwcu samica składa 5–6 jaj (codziennie jedno) o różnej wielkości uplamkowaniu i ubarwieniu bardzo zmiennym od wiśniowego poprzez szarobrązowy i popielaty do kredowo-niebieskawego i oliwkowego w odcieniach czerni, szarości i brązu, o średnich wymiarach 20×15 mm. Zmienna jest też wielkość plamek i ich rozmieszczenie na powierzchni jaja. Gdy zniesie ostatnie jajo, zaczyna je wysiadywać. Wyprowadza 1–2 lęgi w ciągu roku. thumb|Jajo kukułki (Cuculus canorus canorus) i jaja świergotka drzewnego z kolekcji muzealnej thumb|Jaja podgatunku nominatywnego z kolekcji muzealnej