Innym osiągnięciem Hurewicza (w teorii wymiaru) jest twierdzenie orzekające, że kostka Hilberta nie może być przedstawiona w postaci sumy przeliczalnie wielu podprzestrzeni skończonego wymiaruWitold Hurewicz, Über unendlich–dimensionale Punktmengen, Proc. Akad. van Wetenschappen 31 (1928) 916–922..
W czasie pobytu w Amsterdamie Witold Hurewicz zajmował się teorią homotopii. W czterech pracach napisanych w 1935 i opublikowanych w Amsterdam ProceedingsPrace – , patrz Prace Witolda Hurewicza. zajmował się obliczaniem grup homotopii i ich związkami z grupami homologii. Dopiero w latach 50. XX wieku dzięki pracom Jean-Pierre Serre’a, Samuela Eilenberga, Saundersa Mac Lane’a, Johna Moore’a i Henriego Cartana teoria homotopii została w istotny sposób rozwinięta.
W 1941 roku napisał wraz z Henrym Wallmanem często cytowaną monografię o teorii wymiaruHurewicz, Wallman, patrz Prace Witolda Hurewicza., która została przetłumaczona na język rosyjski. Już po śmierci, w roku 1958, wydana została druga jego książka, poświęcona równaniom różniczkowym zwyczajnymLectures of Ordinary Differential Equations, patrz Prace Witolda Hurewicza..